Aga Plieth

hu hu ha zima zła

2012-01-27T13:17:00.000+01:00

Nie pokazywałam tu jeszcze serii lalczynych sweterków, które zostały zamówione rok temu z prośbą, żebym na święta zdążyła:) Zdążyłam! W planie było zawieszenie ich na choince a dopiero potem wykorzystanie do zabawy... Ciekawe jak to wyglądało później, czy w ogóle trafiły na choinkę i ile na niej powisiały? Ewa, napisz koniecznie:) Sweterki robi się przyjemnie, szczególnie podczas długiej jazdy samochodem (bo ja nie prowadzę) ale w domu zawsze jest coś ważniejszego do zrobienia. W każdym razie cieszę się, że jakoś się udało.
A teraz o wczorajszym znalezisku. Zobaczcie- cały pakiet miniaturowych czapeczek (idealnych na moje lale i świeżutkich) znalazłam w osiedlowym lumpeksie. Kto je robił tak starannie i dlaczego? Czy jakaś starsza pani miała lalkowego świra czy przeprowadzono warsztaty dziewiarskie w domu spokojnej opieki? Nie zgadnę, ale bardzo mnie wzruszają i oczywiście już myślę o zimowej kolekcji na przyszły rok. Żeby lalom uszy nie marzły:)

gryczane eksperymenty

2012-01-25T12:52:00.002+01:00

Mało aktywne to moje blogowanie ostatnio, przyznaję, widać przerwy są nieuniknione i niestety bywają dłuższe niż bym chciała ale nie potrafię nad tym zapanować. Jak już się zapadam w świat gdzie komputera jest mało, jak najmniej, to wcale mi się nie chce wracać tak szybko, co nie znaczy oczywiście, ze nic nie robiłam, wręcz przeciwnie!

Mikołaj (wypada o nim wspominać pod koniec stycznia?) przyniósł mi wałek/ poduszkę wypełnioną łuską gryki, przetestowałam, uznałam, że to świetny materiał. Jeśli macie ochotę poczytać o jej „cudownych„ właściwościach- zapraszam na przykład TU. Zamówiłam łuskę gryki z gospodarstwa ekologicznego do własnych testów i uszyłam już kilka wałeczków, poduszek itp. Jednak przede wszystkim chciałam przygotować jakąś „ekologiczną serię” dla najmłodszych. Łuska to materiał szeleszcząco- trzeszczący, co może być dodatkowych atutem zabawki. Wymyśliłam małe ptaszki, takie, które dadzą się chwycić malutkimi łapkami i mają kilka dodatkowych atrakcji w postaci tasiemkowych ogonków, odstających skrzydełek, nóżek z bawełnianego sznurka, które można podgryzać w ramach potrzeby. Ptaszki są starannie przeszyte (po kilka razy zabezpieczającym zygzakiem za zwykłym szwem), ale nawet w razie rozprucia- dziecię nie naje się poliestrowej waty. Prawda, ze miło? Jak wiecie nie mam potomka by sprawdzić czy ptasie się nadają do zabawy, ale drogie mamy- czekam na Wasze sugestie i uwagi. Bezpieczne to? Bo dalszych pomysłów nie brakuje:)

stary piernik

2011-12-06T10:34:00.000+01:00

Mam nadzieję, że Mikołaj o Was dzisiaj nie zapomniał:):):) Ja od wczoraj święta obchodzę, dekoracje rozwiesiłam i już się nie dam skrytykować, że to za wcześnie! Od dzisiaj chyba można? Miałam pokazać Wam całkiem coś innego, ale że mój ukochany pomknął do pracy z aparatem- musiałam zmienić plan i prezentuję piernikowe zawieszki, zrobiłam ich duuużo więcej niż na zdjęciach ale zdjęcia sprzed ładnych kilku/ kilkunastu? dni. Wesołych Mikołajek Moi Drodzy.

wycieraczka:)

2011-11-28T11:12:00.000+01:00

Im więcej mam do zrobienia, tym więcej wymyślam nowych zadań, oczywiście wymagających czasu i cierpliwości, ostatecznie praca nigdy się nie kończy... Ostatnio doprawiłam sobie weekendowy odpoczynek wizją dywanika z tkanin, których prawdopodobnie nie użyję już do szycia (bo wzorek nie ten, bo biel pożółkła albo kolory wyblakłe). Prawda jest taka, że większość tkanin do szycia zabawek wykopuję gdzieś w lumpeksach, wzory mają niepowtarzalne, często niestety mają one swoje wady bo przecież były "używane". Najgorzej jeśli te wady dostrzegam dopiero po uszyciu jakiegoś stwora! Aby tego uniknąć, staram się być bardzo krytyczna, ale i tak zdarzają się pomyłki. "Pomyłki" zalegają więc w szufladach i zakamarkach naszego niewielkiego mieszkania i wreszcie znalazłam na nie sposób. Uprzedzam, że jest to misja dla wyjątkowo cierpliwych, bo na razie wyplotłam mniej więcej wycieraczkę:) Dobrego poniedziałku Moi Drodzy! Wiatr wreszcie ucichł.

rozpędziłam się

2011-11-24T09:45:00.000+01:00

Szklane oczy wywarły na mnie tak hipnotyzujące wrażenie, że z rozpędu uszyłam kolejne miśki i od rana się na nie gapię. Nie mogę zdecydować, którego lubię najbardziej:) Może ten kremowo- niebieski? Ma rzęsy! Ciekawa jestem który jest Waszym faworytem?

miś szklane oczko

2011-11-23T20:49:00.000+01:00

Może to nie miś nawet, ale jeszcze go nie nazwałam a chcę się pochwalić nowym pomysłem na zabawkowe oczy. Wykorzystałam szklane krążki, kupione kiedyś do biżuterii, nie pasowały jednak rozmiarem do oprawy więc ich do tej pory nie użyłam. A tu nagle misiowi były oczka potrzebne... Wydrukowałam zdjęcia źrenic w różnych wersjach kolorystycznych, przykleiłam super glue do szkiełek, poobcinałam papier, dokleiłam do buźki i jeszcze doprawiłam paseczkiem filcu (na klej i obszyłam dla pewności). Nie powinno się odkleić- może się jedynie stłuc. A teraz błyskamy do Was misiowym oczkiem i życzymy dobrej nocy.

mleczne aniołki

2011-11-21T10:53:00.000+01:00

Muszę przyznać, że nie mogę się w tym roku doczekać świąt, najchętniej już postawiłabym choinkę, żeby zapomnieć o tej mglistej jesieni za oknem. Żeby się już troszkę nastroić zabrałam się za aniołki, temat przyjemny i całkiem świąteczny, gdyby nie to, że mają miny oszołomów i chyba nie zostaną aniołami stróżami. Kto by chciał mieć niepoczytalnego anioła stróża?:) Wykorzystałam do ich uszycia len z delikatnym połyskiem (czego nie widać niestety na zdjęciach, była to niedoszła sukienka ślubna), beżową dzianinkę (ścinki po szytych spodniach z burdy), stare guziki i dwie stare szydełkowe serwetki, recycling na całego:) Dobrego poniedziałku!

muchomory na humory

2011-11-18T14:17:00.000+01:00

Nie wiem do czego one są, ale nie mogłam się oprzeć i właściwie pomysł chodził za mną już długi czas... Gdzieś tam był podpatrzony, ale nie pamiętam już gdzie:) Uszyłam więc muchomorki, które pasują ślicznie do naszych wszystkich kubków i filiżanek w groszki (już się mała kolekcja uzbierała!), które uwielbiam. Nawet obłupane czerwone pazury mnie nie odstraszą, żeby Wam się zaprezentować. A co! Miłego weekendu Drogie Czytelniczki/ Drodzy Czytelnicy/ Oglądacze i Zaglądacze, dziękuję, że jesteście.

wyposażenie sekretnej lali

2011-11-03T10:52:00.001+01:00

Szyłam ostatnio śliczną pannę, której nie mogę Wam niestety pokazać, bo taka była prośba zamawiającego, mam jednak pozwolenie na to by zaprezentować kilka drobiazgów, które miała na wyposażeniu. Torebka z całą zawartością (mój pierwszy mini telefon!) oraz laptop z odtwarzanym filmem. Kto zgadnie jakim?:)

pigwa

2011-10-16T14:45:00.000+02:00

Pokazuję bo apetyczne, jesienne, ciepłe i w sam raz do herbaty. Cytryna nam w tym roku potrzebna nie będzie:) Pigwę do tej pory znałam tylko ze słyszenia i nie bardzo wiedziałam co z nią zrobić ale wyedukowana internetowo jakoś dałam radę. Ciepłej niedzieli Wam życzę!

ślubne

2011-10-14T11:06:00.001+02:00

Nie mogę uwierzyć, że nie publikowałam tych zdjęć na blogu... co za brak pamięci:). Znajoma jeszcze jednej wakacyjnej pary ślubnej zamówiła lale w prezencie a ja dowiedziałam się, że portretowana pani zajmuje się scenografią a pan teatrem lalkowym i że lale mają być czarno- białe. Takie wyzwanie:) Nagormadziłam więc kilka odcieni szarości i zabrałam się do pracy. Lale się podobały a ja niedawno dostałam zdjęcie portretowanych razem z lalami więc jest dobra okazja by je Wam pokazać:)

sesja

2011-10-11T20:01:00.000+02:00

Wracając do ślubnego tematu (jeszcze raz bardzo Wam dziękuję za wszystkie życzenia, dopiero zauważyłam, że pod postem o ślubie nadal przybywa komentarzy!) muszę napisać słów kilka o zdjęciach i naszej sesji bo odbyła się dopiero dwa dni temu! Sesja to w naszym wypadku bardzo wielkie słowo i może nie powinnam go nawet używać ale niech będzie;) Prawda jest taka, że faceci, nie wyłączając Tomka, nie znoszą takich akcji, zgadza się? Po pierwsze trzeba się jeszcze raz ubrać w to straszne ubranie nie będące bojówkami i bluzą, trzeba gdzieś pojechać, zapanować nad plenerem, zwalczyć co najmniej kilka przeciwności losu, nie zapomnieć sprzętu albo obrączki (nowa i nadal nieoswojona rzecz u mojego męża), się ustawiać, uśmiechać albo wygłupiać- a to wszystko dla tak bezsensownej pamiątki jak zdjęcia ślubne (które i tak oglądają tylko dziewczyny!). Nonsens, ale wiecie co? jakoś nam się udało:) I w dodatku zrobiliśmy to całkiem sami, bez fotografa! Zabraliśmy na zdjęcia naszego kota Marcepana, który musiał zamieszkać u rodziców (moja astma) ale nadal jest nasz. Marcepan ma anielskie skrzydła, drzewo zostało ubrane w pompony a Tomek nie chce się Wam pokazywać więc go wyblurowałam:) Dobrego wieczoru!

z dedykacją dla Ewy;)

2011-10-11T17:24:00.000+02:00

złota góra

2011-10-06T09:48:00.000+02:00

Wszystko mi się pomieszało z powodu zajęć na uczelni:) Bardzo ciężko jest po 3 miesiącach przerwy na nowo wejść w jakiś tryb regularny, a nie zależny ode mnie:) Taaak, wiem, to luksus... W każdym razie po intensywnych zajęciach w sobotę, niedzielę, poniedziałek i środę czuję jakby właśnie zaczynał się weekend, to zrozumiałe, prawda? Trzeba jednak mimo wszystko popracować nad projektami, ale na osłodę upiekłam nam wczoraj złotą górę rogalików z jabłkiem (i rodzynkami, i płatkami migdałów!). Ooch, przepyszne są i góra nam się z jednej strony wyjadła od wczorajszego wieczora:) Przepis znalazłam TU, trochę go modyfikowałam bo moje ciasto było konsystencji raczej płynnej, dosypywałam więc mąkę tu i ówdzie ale mimo wszystko polecam!
I jeszcze, skoro już jesteśmy w kuchni dorzucę zdjęcia z przedwczorajszego smażenia racuchów (mmm...). U mnie smażenie = czytanie, no bo co robić żeby się nie przypaliły?:) Też tak macie? Bardzo słodko Was pozdrawiam!

mini mini

2011-10-05T10:10:00.000+02:00

Znów popełniłam kilka miniaturek:) Pełna podziwu dla modelinowej miniaturzystki z TEGO BLOGA starałam się rozgryźć różne sztuczki techniczne, nie zawsze z dobrym skutkiem. Kiedyś wydawało mi się całkiem niemożliwe, że faktura udająca ciasto jest robiona/ "wydziabana" igiełką czy innym szpikulcem i efekt jest nadal średnio przewidywalny (kwestia wprawy?). Zadziwiały mnie też miniaturki pieczywa posypane jakby mąką albo owoce z cieniowanym kolorem, bo jak to można zrobić? Wiecie jak? Używa się do takiego "malowania" suchych, startych na pyłek pasteli i przed wypieczeniem modelinowego wyrobu nakłada na sucho pędzelkiem. Tak powstały moje jabłuszka:). Jabłka mają też (niektóre) ogonki z kawałka brązowej nitki (tylko nić była odpowiedniej grubości) a koszyk zszyty z resztek plecionego sznurka. Dla dopełnienia "makijażu" pokropiłam je też farbą akrylową wykorzystując starą szczoteczkę do zębów i mają malutkie piegi:)
Jeśli chodzi o ciastka... faktura nadal nie do końca mi się podoba, ale za to są "przypieczone" od spodu (suche pastele) a wisiorek z różowym kawałkiem tortu miał być wysłodzony maksymalnie i z różowym lukrem- bo taki tort najbardziej lubi jego pięcioletnia właścicielka:) Smacznego!:)

kupowanie

2011-10-03T09:50:00.000+02:00

Byłam pewna, że cytowałam tu już kiedyś taki tekst Świetlickiego, ale to musiało być w innym życiu, bo nie ma go w tekstach:) W każdym razie brzmi on tak:

KUPOWANIE

Ryż, bo ryż.
Gazeta, bo program TV.
Szpinak, ponieważ brak mi wyobraźni.
Czosnek, bo do szpinaku.
Sok marchewkowy, bo tak.

Papierosy, gdyż bez nich zmarłbym.
Jajka, bo są przydatne.
Jogurt, bo jogurt.
Seler, bo taki kaprys.

Ryba, albowiem jeszcze nie jesteśmy
w Erze Wodnika.

Świetlicki zapomniał jednak o herbacie! Herbata- bo opakowanie:) Tak byłoby w mojej wersji z soboty. Nieczęsto tak mam, a już na pewno nie przyznawałam się do tego na blogu, ale kiedy zobaczyłam w sklepie TE OPAKOWANIA, zakochałam się bez reszty:) I tak pierwszy reklamowy post za mną!? No cóż, herbatki są organiczne i zdrowe więc niech tak będzie:) Miłego poniedziałku Wam życzę!

Mr. Blu

2011-09-29T13:46:00.000+02:00

Jakże tu go nazwać tego stwora? No niebieski jest:) i fioletowy miejscami. A na początku miał mieć mordkę misia, jednak bez wymalowanego pyszczka przypominał bardziej kosmitę, Shreka nawet (po kuracji odchudzającej i farbowaniu)... Nazwałam go więc Mr. Blu, a co! Widzicie, już w pierwszym tygodniu "mojego nowego życia" (!!!) siadłam do maszyny, uszyłam i zepsułam (maszynę niestety). To na pewno nie koniec. Pozdrowienia słoneczne ślę:)

23. 09

2011-09-27T13:29:00.001+02:00

Czas wszystko wyjaśnić:) Taaakiej długiej przerwy to tu jeszcze nie było, ale wiem, ze mi wybaczycie... W dodatku wracam! Wracam do szycia i do blogowania pewnie też, do normy:) do życia:) Na chwilę wszystko zastygło w wielkim napięciu a pracy nie brakowało ponieważ... w ostatni piątek wzięliśmy ślub!!! Był kameralny, mieliśmy się nie stresować (a jednak!), spokojny i NASZ. Wymagał kilku kompromisów estetycznych (hehe)- to nieuniknione. Pomogli nam przyjaciele, którzy są/ lub okazali się- profesjonalistami, każdy we własnej dziedzinie, towarzyszyli najbliżsi i było cudnie. Nie mogę się powstrzymać i oczywiście pokażę kilka zdjęć:) Jeśli macie ochotę zobaczyć nasz tort- jest TU- łącznie z przepisem! Pozdrawiam Was jeszcze z krainy rozczulonej młodej żony:P Ach, a na końcu piękny cytat, który znalazłam na którymś z blogów, bardzo w temacie:)

na drogę:)

2011-07-30T22:03:00.000+02:00

W najmniej odpowiedniej chwili bo dziś- dzień przed wyjazdem ( w absolutnym chaosie i bałaganie) MUSIAŁAM zrobić ten wisiorek. Jak zwykle pomysł był jak strzał pioruna i realizacja właściwie też. Bazy do wisiorków kupiłam jakiś czas temu z zamiarem wstawienia w nie szkiełek, ale szkiełka okazały się w złym rozmiarze. Ale od czego jest modelina?:) Wykorzystałam też maleńkie ludziki do makiet, kiedyś kupione w sklepie modelarskim, podobne są tutaj... Wyszła mi całkiem romantyczna scenka, prawda? Mam milion pomysłów na więcej... a tymczasem znikam na małe wakacje i wakacyjnie Was pozdrawiam!

Dominika i Oskar

2011-07-30T19:52:00.000+02:00

Nowe twarze w moim lalowym świecie to Dominika i Oskar, czyli para, która niedawno miała ślub i została zamówiona w wakacyjno- ślubnym prezencie:) Mi dużo frajdy sprawiły kwiatki, naszyjnik panny młodej i jej piękny kok wykończony koronką, za to krawat wymagał malowania tkaniny, bo akurat takich pasków nie miałam w swoich zasobach. Mam nadzieję, że się ucieszą z tej niespodzianki.

31

2011-07-19T21:51:00.000+02:00

Jako, że mało mnie tu było prywatnie ostatnio... (chociaż lale są kawałkiem duszy!) ale takie sygnały dostałam... że mało:) Dzisiaj absolutny PRIV. Czyli o tym jak spędziłam to okrutne i bezwzględne święto a Tomek dokładał wszelkich starań, żebym tego nie poczuła.

Matylda i jej przygody

2011-07-19T11:30:00.000+02:00

Może zaglądacie na bloga Matyldy i jej rodziców czyli brygady M3? Ja jestem oczywiście stałym gościem w ich świecie i w dodatku znamy się od daaawna "na żywo". Tymczasem Matylda dojrzała do swojej własnej lali- sobowtóra i podobno zrobiła furorę w przedszkolu pojawiając się z drugą Matyldą. A że najważniejsze są detale nie muszę Wam mówić:) Dlatego Matylda ma koszulkę z nadrukiem takim jak w rzeczywistości, prawie taką samą torebeczkę i prawie taką samą spódnicę i czapeczkę. W torebce mieszkają dwa ulubione szczurki (zabawki z IKEA, które ostatnio były ukochane), troszkę słodyczy i bardzo ważne- pomadki Nivea bo to namiastka dorosłego makijażu.

Tobiasz, czyli nowy rodzaj buldoga

2011-07-15T10:58:00.000+02:00

Lubię się grzebać we własnym dzieciństwie i odkopywać różne wspomnienia, co pewnie nie jedna z Was już zauważyła. Chyba trochę jest tak, że odwoływanie się do tamtej epoki daje więcej zrozumienia TERAZ, a jeżeli robi się coś "w kierunku dzieci", których się jednak nie ma to fajnie jest przynajmniej przypomnieć sobie jak to było. Oby nie popaść w przesadę:) Jednym ze wspomnień jest to, że po pierwszym dniu czy tygodniu w przedszkolu, do którego bardzo nie chciałam iść dostałam w prezencie od taty obiecanego pieska- miniaturkę, czyli klasycznego szmacianego małego pieska, model bardzo popularny, pamiętacie? Kiedy dobrałam się do starej książki "Zabawki z tkanin", którą już Wam kiedyś pokazywałam i zobaczyłam wykroje na te PRL-owskie pieski wiedziałam, że kiedyś zapragnę wrócić do tematu. Co wreszcie nastąpiło:) I tak uszyłam Tobiasza, który w oryginalnej książkowej instrukcji a) był buldogiem; b) był ze sztucznego futra; c) wypchanego trocinami!; d) miał skórzany nosek, filcowy języczek i ceratowe podkładki pod oczy udające białka; czyli wprowadziłam kilka zmian i Tobiasz jest znacznie bardziej miękki i znacznie bardziej przyjazny ale ma ten sam KSZTAŁT, co czyni go zupełnie wyjątkowym zwierzem.

bawełniane wesele

2011-07-14T11:18:00.001+02:00

Dziś pokażę Wam przemiłą londyńską rodzinkę, którą uszyłam ostatnio na ich drugą rocznicę ślubu. Sirpa (mama) zamówiła u mnie lale ponieważ druga rocznica, gdybyście nie wiedzieli (ja naturalnie nie miałam pojęcia!) zwie się bawełniana i jest to okazja w sam raz na uszycie lal, prawda? Bardzo się cieszę, że miałam okazję ich ulalowić i mam nadzieję, że lale dotrą na czas.

Józefina czyli lalkoszczur

2011-07-12T23:44:00.000+02:00

Zdarza się, że strzela we mnie pomysł/ piorun i natychmiast muszę spróbować uszyć "to coś". Ostatnio była to lala z profilem, a w swojej karierze uszyłam tylko dwie takie panny, za każdym razem szczurowate z buzi, ale dość sympatyczne mimo wszystko. Nic się nie zmieniło. Trzecia też jest szczurowata. I miła! Ale szczurowata... Poznajcie Józefinkę, która otrzymała pasiasty sweterek, jeansową spódnicę i zapinaną na zatrzask torebeczkę już w dniu swoich narodzin:)

Karolina

2011-07-06T10:31:00.000+02:00

Wracam po długiej przerwie, podczas której rozstrzygałam różne dylematy dotyczące sensu blogowania, bo do czego mi to i po co? Pewnie też tak macie raz na jakiś czas... Z jednej strony oczywiście jest tyle przemiłych osób, których nigdy bym nie spotkała gdyby nie to, że kilka lat temu potrzebowałam jakiejkolwiek strony do pokazywania swoich projektów i prezentowania całego tego dorobku... Dziękuję, że jesteście! Że zaglądacie tu mimo tej przerwy a Ci którzy znają mnie na żywo pytają co to się stało, że znikłam. No właśnie nic się nie stało:) Tylko bałagan w głowie i chyba chciałam to sobie uporządkować (a nie da się!), zakreślić jakieś obszary wirtualnej obecności (niemożliwe). Mimo wielkiego chaosu w myślach i jak zwykle lekkiego w życiu witam się z Wami bardzo ciepło.
Pierwsza lala, którą postanowiłam pokazać to Karolina, uszyta na zamówienie swojej przyjaciółki Aliny, fotografki, której portfolio możecie podziwiać TU. Karolina koniecznie musiała mieć różowe szpilki i różowego laptopa z otwartą stroną Facebooka, bo podobno jest uzależniona:) Odtąd laptop jest moim kolejnym faworytem z dziedziny akcesoriów:) Tutaj kilka zdjęć lali w stanie surowym:

oraz Karolina podczas sesji na plaży:

zabawa w sekrety

2011-05-24T12:38:00.000+02:00

Nie wiem czy pamiętacie taką dziewczyńską rozrywkę, którą jakiś czas temu przypomniałaWanda Grzywa w magazynie Gaga... Widoczki/ sekrety: W wybranym w ogrodzie sekretnym miejscu "należy przygotować kawałeczek płaskiego terenu, nieco odkopując ziemię. Na tak przygotowanym gruncie ułożyć obrazek ze wszystkiego, co akurat pod ręką lub w kieszeni- papierków po słodyczach, sreberek, szkiełek, kamyczków, kwiatków, liści. (Ja pamiętam głównie kwiatki!). Taką autorską mandalę należy przykryc większym kawałkiem szkła i jeszcze raz przyjrzeć się jej z dumą, zapraszając do tego co najwyżej najbliższą przyjaciółkę- a potem wszystko przysypać ziemią. Miejsce koniecznie oznaczyć, np. skrzyżowanymi patykami albo cegłówką, wiedzę o jego istnieniu przekazując tylko zaufanym i usiłując samemu nie zapomnieć o lokalizacji sekretu."
Zainspirowana "sekretami" zrobiłam ostatnio kilka pierścionków. W granicach moich możliwości- czyli szydełko i nić:) i prawdziwe zasuszone listki i kwiatki i klej do decoupage. Życzę Wam tygodnia pełnego pomysłów! I truskawek, bo podobno już są?!

słonie i kury

2011-05-10T17:02:00.000+02:00

Siedzą na parapecie i czekają na porządną sesję zdjęciową nad morzem (bo tak sobie wymyśliłam, ze morze w tle- wprawdzie nadmorskie zwierzęta to nie są specjalnie, ale tak ładnie ostatnio, że pretekst do spaceru jest świetny). Jest kolorowo, jest cudnie i wreszcie CIEPŁO! Życzymy Wam fajnego popołudnia- ja i słonie naturalnie:)

Pani Magda, Basia i Matylda

2011-05-05T12:04:00.000+02:00

Nazbierało mi się zdjęć i po długiej przerwie świątecznej i poświątecznej postanowiłam zasypać Was nową porcją ulalowionych postaci. Pamiętacie Inkę? Taką fajną dziewczynkę z bagietką, której mama uszyła dodatkowe ubranka dla lali i zrobiła piękne zdjęcia. Jeśli macie ochotę sobie przypomnieć jak wyglądała Inka zapraszam TU. Mama Inki miała niedawno urodziny i zamówiono dla niej jej własną podobiznę, naturalnie z aparatem musiała być.

Ale przede wszystkim szyłam dwie urocze dziewczynki- Basię i Matyldę. Basia na zdjęciu miała kokardę na czubku głowy, więc MUSIAŁA mieć kokardę i bluzkę w motylki:) a Matylda to taka mała dama z kwiatem we włosach i tiulową spódniczką. Same/ sami zobaczcie!

A na koniec zdjęcia, które dostałam od Pani Magdy, są jej autorstwa, gdybyście miały/ mieli ochotę zamówić u niej własną sesję fotograficzną zajrzyjcie TU. Pozdrawiam Was z majowym uśmiechem!

Święta pełne... zajęcy?

2011-04-23T14:26:00.002+02:00

W tym roku zrobiłam zające w formie jajek albo jajka z mordkami i uszami- jak kto woli:) Czyli dwa symbole w jednym, kolorowo bardzo w każdym razie. Aaaach, był też pomysł, że to są zające w śpiworach! Calkiem przyjemny:) Przede wszystkim jednak chcę Wam życzyć baardzo relaksujących, uśmiechniętych i smacznych świąt. My wybywamy jutro "na południe":P
Za ochy i achy nad sikorkami jestem wdzięczna bardzo, zupełnie niespodziewanie okazały się hitem, nawet dla dzieci więc na pewno zrobię więcej.

sikorki

2011-04-13T11:04:00.000+02:00

Dla odmiany i po długiej przerwie (samo się tak dzieje ostatnimi czasy!) ufilcowałam dwie sikorki do nowej budki dla ptaszków nabytej na allegro. Zrobiłam też zimorodka, który wylądował w klatce i jest bardzo nieszczęśliwy (zresztą sikorki podobają mi się bardziej). Całe towarzystwo powstało z zamiarem pozowania do zdjęć wraz z lalami, które nadal robię (tak!). Buziaki dla Was wszystkich, którzy tu jeszcze zaglądacie raz na jakiś czas:)

rodzice Kasi

2011-03-29T10:41:00.000+02:00

Lale mają być prezentem na rocznicę ślubu i oczywiście są to "ulalowieni" rodzice w tym uroczystym dniu:) Przy bukiecie pomagała mi inna Kasia a ja naszywałam ręcznie wszystkie falbanki na sukience. Zawsze mówiłam, że garnitury lalowe są najbardziej pracochłonne, ale zmieniam zdanie- suknie ślubne są o wiele bardziej!

about about design:)

2011-03-28T10:41:00.000+02:00

To były trzy dni w innym świecie. Zdarzyło się mnóstwo przyjemnych rzeczy i spotkania, których się nawet nie spodziewałam i to było wspaniałe- miło mieć tyle niespodzianek! ale energia kończyła się nam jakoś w połowie dnia i drugie pół byłyśmy nieprzytomne:) Sami/ same zobaczcie jak wyglądało nasze stoisko:

Pozdrawiam wszystkich odwiedzających, dziękuję że byliście! W naszym kąciku rysunkowym dla dzieci powstało kilka świetnych projektów. Konrad narysował samochód i samolot specjalnie dla Lili:)

Marysia, która zakochała się w Monice- lali z żaglówką zaprojektowała dla niej nowe stroje a następnego dnia targów przyszła z Moniką (która pewnie zmieniła imię) i nowymi ubrankami, które zrobiła razem z babcią. Muszę przyznać, że się wzruszyłam:)

Cukierki cieszyły się zaskakująco dużą popularnością a był do pomysł brygady M3 z ostatniej chwili, dziękujemy za przypomnienie Magduś! A teraz... musimy chwilę odpocząć, naprawdę:)

targi

2011-03-22T23:05:00.001+01:00

Kochani, muszę się usprawiedliwić (tylko na kilka dni), zniknąć sprzed komputera a jednocześnie serdecznie Was zaprosić i pochwalić się oczywiście też:) Z Muffikiem będziemy na Gdańskich targach "about design", które zaczynają się już w piątek! Muffikowa mamma czyli Justyna pokaże piękne zaprojektowane przez siebie meble (głównie dziecięce) a ja przystroję je lalami i innymi stworami. Obiecuję fotorelację i trzymajcie za nas kciuki proszę bo to nasz pierwszy publiczny występ i mamy tremę:) A jeśli tylko będziecie w okolicy wpadnijcie koniecznie! Przepraszam też z góry jeśli w najbliższych dniach będę mało kontaktowa i nie odpiszę na jakieś maile, wybaczcie, nadrobię to w przyszłym tygodniu!

ogrodniczka, czyli o tym że akcesoria są potrzebne

2011-03-22T09:41:00.000+01:00

Część z Was, która dłużej zagląda na mojego bloga pewnie pamięta, że mam świra na punkcie miniaturek, że sama troszkę ich już zrobiłam i że nałogowo je zbieram. Wprawdzie skala dla szytych lal jest nieodpowiednia (wszystko trochę za małe a lale jak duże Alicje z Krainy Czarów) ale czasem... czasem wygląda to jednak całkiem nieźle...:) Tym sposobem lala ogrodniczka (nazwana tak tylko z powodu sukienki a raczej tkaniny, w której jestem zakochana) może podlewać małą konewką małą roślinkę domową stojącą na małym stoliczku. Proszę się zbyt dokładnie nie przyglądać bo i lala i konewka umocowane są na żyłce:) A w przyszłości czeka mnie film animowany, hehe. A tak na poważnie to już w połowie poniedziałku skończyła mi się pozytywna energia i jak tu dotrwać do piątku?!

śniadanie z laptopem

2011-03-21T10:45:00.000+01:00

Już jakiś czas temu uszyłam tą lalę, długo czekała na wykończenie i wymalowałam jej taki smutny buziol... Myślę o niej, że to taka smutna sówka ale dziś zabrałam ją na małą sesję zdjęciową i było wesoło, w sam raz na poniedziałkowy poranek:) Miłej kawy przy komputerach wszystkim życzymy!

Inka z lalą

2011-03-20T20:55:00.000+01:00

Ze świata żywych, hm, żwawych istot przegnała mnie choroba, ale już prawie prawie jestem z Wami:) Dziś muszę się podzielić zdjęciami przesłanymi przez Panią Magdę, mamę Inki z poprzedniego posta. Inka z lalą i nowymi ubrankami lali, które zrobiła nie mogąca się już doczekać (jak pisałam wcześniej) pani Magda. Zobaczcie jakie piękne! Sama nie mogę się napatrzeć:)

Inka i Iga

2011-03-11T10:36:00.001+01:00

Inka i Iga to kuzynki. Mama Inki jest wspaniałym fotografem i zakochałam się już na początku w zdjęciach dziewczynek. W dodatku Pani Magda tak bardzo nie mogła doczekać się lal, że uszyła już kilka dodatkowych spódniczek i bluzeczek:) Dzisiaj wreszcie dziewczyny ruszą do domu i mam nadzieję, że będą się dobrze bawić. Jak widzicie zrobiłam bagietkę z modeliny (a przy okazji kilka innych miniaturowych wypieków). I również jak widać powyżej nie zrobiłam jeszcze nowego bannera:) ale będzie! Na pewno będzie tylko czasu zabrakło:) Miłego piątku Wam życzę dziewczyny!

egoterapia

2011-03-02T22:02:00.000+01:00

Wiecie co? Nie ma jak uszyć sobie własne imię i nazwisko i jeszcze się z nim sfotografować:) Sprawa wyszła przypadkowo i naprawdę- ten napis jest potrzebny! Z moją zdolną koleżanką Justyną szykujemy się na pewne ważne (na razie sekret) wydarzenie i koniecznie koniecznie potrzebujemy literek "muffik & Aga Plieth". Muffik to firma Justyny i tamten napis będzie taki jak logo- zresztą prawie jest już zrobiony- brakuje mi zielonego "ff", to co uszyłam wyszło świetnie, bo czcionka jest rewelacyjna do szycia, polecam! Natomiast moje "& Aga... nie należało do przyjemnych, do tego stopnia nie należało, że nie mam jeszcze "&".
I jak myślicie, zmieniać banner na blogu?:)

love

2011-02-24T17:51:00.000+01:00

Kiedy byłam mała, w ramach swojego pierwszego aktu wandalizmu (i nie wiem czy nie ostatniego) wyryłam widelcem "love" na stoliku kawowym rodziców. Jak się domyślacie niespecjalnie się ucieszyli i pewnie dlatego to pamiętam:) Tym razem "love" została zamówiona i zostanie rekwizytem zdjęciowej sesji ślubnej czyli mimo, że prawie zlekceważyliśmy Walentynki miłość pojawiła się tu na całego.
Zdjęcia kolejnych miśków pyśków (nadal nie mają zapięć) są już nieaktualne bo grono się powiększa z minuty na minutę (przesadzam oczywiście!), w dodatku dzisiaj nie miałam akurat czasu na picie kawy i szydełkowanie, ale co tam, kawa sprzed dwóch dni tak ładnie się prezentuje...
Wracając do miłości, przedstawiam Wam moich chłopaków:) Love is in the air.

misie pysie

2011-02-20T15:05:00.000+01:00

Im więcej rzeczy mam do zrobienia tym więcej pomysłów na całkiem inne, takie, które koniecznie trzeba natychmiast zrealizować choćby częściowo, sprawdzić jak to będzie wyglądało... Ehem, i tak zaczynając wczoraj weekend z planami podgonienia różnych zamówień wylądowałam z całkiem innymi tkaninami i całkiem innymi nićmi w dłoniach:) Jedną z prób jest polarowy króliś, całkiem nie tildowy, za to dość skandynawski mam wrażenie ale to przecież prototyp i jak na pierwszy model- jest świetny, a polar taaaki miękki czego na co dzień nie doceniam jakoś:) Wieczorem rozmyślałam nad lalowymi buźkami, że to zawsze jest niespodzianka w gruncie rzeczy i nigdy nie wiem jak wyjdzie dana buzia- póki się nie namaluje. Przyszły mi do głowy takie broszki misiowe (jednocześnie wprawki malarskie!), tylko zapięcia muszę dokupić bo się skończyły. Oooch, miło było się pobawić trochę, a jak Wam minęła sobota?

hurtem

2011-02-17T09:37:00.000+01:00

Oj mało czasu na blogowanie ostatnio, ale przecież muszę Wam pokazać co się tutaj działo:) Słonie różowe poprosiły o męskie bardziej do towarzystwa i tak uszyłam Bławatka, Lulusia w ogrodzie, Pelagię Plum, Dużego i Małego oraz Blu Blu. Później był powrót do lulanek, tylko oczy miały być weselsze niż zazwyczaj i mogę Wam przedstawić z dumą Fruzię Rabatkę i Antka Dowcipnisia. A do tego jedno zdjęcie hurtowej produkcji lalkowych łapek, którą zamówiłam u mojej (jak widać sprawdzającej się) pomocnicy. Niektórzy mówią, że to widok dziwnie makabryczny czy nieprzyzwoity. Ciało Kochani, ciało:) Buziaki ślę do Wszystkich Odwiedzających i przepraszam, za słabą aktywność i słabą kontaktowość, poprawię się!

Aga, Gabi i Fredziu

2011-02-14T12:23:00.000+01:00

Pierwszy raz filcowałam lalowego psa i jestem w nim absolutnie zakochana. Sam Fredziu pewnie w realu jest nie lada przystojniakiem ale z takim ufilcowanym sobowtórkiem przynajmniej na spacery nie trzeba biegać, prawda? Raj dla leniwych:) Walentynkowo Was pozdrawiam! Miłego świętowania:)

zabawki z Burdy

2011-02-08T17:04:00.000+01:00

Kilka dni temu dostałam od babci stertę starych gazet z wykrojami (głównie to Burda, ale nie tylko) i powiem Wam, że te dawne Burdy były niesamowite. O wiele więcej modeli ciuchów i całkiem sporo innych rzeczy- pomysły domowych udoskonaleń, kursy szycia iiii.... wykroje na zabawki/ przytulanki! Oczywiście z tymi zabawkami to różnie bywało- niektóre są dość okropne i szycie ich wcale mnie nie kusi, ale pokazuję Wam wszystkie jakie znalazłam. W razie czego- mogę podać rocznik i numer gazety, gdyby komuś się miało przydać. Myszy są takie trochę tildowe, prawda? A ta laleczka z wielkimi rudymi kitkami- świetna- na pewno pomysł na taką fryzurę wykorzystam:) Czy szyłyście kiedykolwiek zabawki z Burdy? Napiszcie jakie macie z tymi wykrojami doświadczenia, warto się za to brać?

pani Basia

2011-02-03T10:41:00.000+01:00

Pani Basia została opisana tak: biała bluzka z kołnierzem i dużymi mankietami, ciemna spódniczka rozszerzająca się na dole, czarne rajstopy, butki czarne z paseczkiem na ukos (!), długie fioletowe korale i duży różowy zegarek z kwiatkiem... ten zegarek ulepiłam z modeliny, ale wygląda jak cukierek:) Mam nadzieję, że pani Basia będzie zadowolona. Odnośnie słoni z wczorajszego posta- tak mnie zdopingowałyście, że chyba uszyję jeszcze więcej- tym razem zielono- niebieskie. Może jest sezon na słonie?

kolorowe stado słoni

2011-02-02T11:12:00.000+01:00

Dla odmiany:) Wciąż pokazuję Wam lale- jeszcze kilka uszytych i niezaprezentowanych czeka w kolejce, ale postanowiłam pokazać wczorajszy wyczyn w krainie słoni. Miałam uszyć tylko jednego... i się rozpędziłam.

Magda, Łukasz i Victoria

2011-01-31T12:32:00.000+01:00

Czyli dalsza część rodziny Pani Ewy, która troszkę się na te lale naczekała muszę przyznać:) Mam nadzieję, że się spodobają. Victoria jest najmniejszą lalą, którą szyłam i jestem w niej absolutnie zakochana. Małe lale są jeszcze słodsze, delikatniejsze i chyba milej się je ubiera, ale szyje się je znacznie trudniej... pozostaną więc na specjalne okazje typu trzyosobowa rodzinka z maleństwem. Victoria i Pola sprzed kilku postów dostaną też nowe szydełkowe butki bo w pierwotnym zamyśle miały na nogach kalosze:) Miłego słonecznego poniedziałku Wam życzę!

kolory

2011-01-26T21:15:00.000+01:00

Dziś był dzień farbowania, bo jak już kiedyś pisałam nasze sklepy z tkaninami nie oferują żadnej gamy kolorów ciałkowych, brzoskwiniowych, łososiowych czy innych tego rodzaju i jestem zmuszona co jakiś czas robić akcję farbowanie. Zabawy jest sporo, bo pigmenty też muszę sobie umieszać z gotowych: żółtego, czerwonego i brązu i oczywiście pierwszy wychodzi za mocny, drugi za żółty, trzeci za różowy, czwarty za słaby i tak dalej:) Jednak udało mi się osiągnąć jakąś minimalną rozpiętość tonów i żadna karnacja lalowa już mi nie straszna. W dodatku mam zapas, och jak ja lubię mieć zapas! A kolory ładne były... i wczoraj nad morzem też- jakoś w folderze ze zdjęciami ułożyły mi się w całość. Życzę Wam dobrej nocy i (nie może być inaczej!) kolorowych snów.

panna Marianna

2011-01-24T14:50:00.002+01:00

Och och och, tym razem wyszła mi pastereczka, prawie czerwony kapturek, gdyby nie to, ze bordowy:) w każdym razie dziewczę jest bardzo wiejskie z kogutami i kurami na piersi oraz krową na kieszonce, oraz na bioderku. Kapturek byłby nawet czerwony, gdybym akurat natrafiła na odpowiednia ilość czerwonej włóczki w momencie kiedy rzucałam się w zasoby włóczkowe z dzikim wzrokiem i nowym zamysłem. Pozdrawiam Was poniedziałkowo i słonecznie! Jeśli chodzi o poprzednią pannę to wygrała Aurelia, choć miałam niemałe wątpliwości:)

Aaa, bardzo ważna uwaga- w tle (na białej kartce) jest rysunek, który dostałam od Matyldy na imieniny: ta wysoka do ciocia Aga żąglująca maszyną do szycia a ta niższa to Matylda z lalą. W tle numer dwa (czyli papier pakowy) jest rysunek od Konrada, również imieninowy:)

dziewczę z królikiem na piersi

2011-01-21T14:57:00.000+01:00

Zainspirowana zamówieniem na prawdziwe getry w ludzkiej skali, zrobiłam kilka malutkich dla moich nowych panienek. Jedna z nich ma bluzkę w króliczki i żółte szelki. Macie może propozycje jak ją nazwać? Miłego weekendu Wam życzę:)

zrobiłam sobie prezent

2011-01-17T19:43:00.000+01:00

niejeden zresztą bo zeszły tydzień mogłabym ogłosić tygodniem zakupów na allegro ale guziki dotarły pierwsze- i całe szczęście!- moje zasoby były ostatnio na wyczerpaniu co możecie zobaczyć na drugim zdjęciu:)

potencjał

2011-01-14T15:25:00.000+01:00

Wiecie co? Chciałam Wam dziś powiedzieć że jesteście, co ja mówię, JESTEŚMY wspaniałe. Mamy taki potencjał, umiemy tyyyle zrobić, ogarnąć i jesteśmy zdolne a pomysły nigdy nam się nie kończą. Pewnie się zdziwicie co mi się nagle stało, że nas tak chwalę:) Już już opowiadam. W tym roku postanowiłam przyspieszyć niektóre sprawy, wiecie takie co to zawsze się chce zrobić tylko nigdy nie można się zabrać za to i zdecydować czy już, bo przecież pomysły muszą dojrzeć. U mnie jak już dojrzeją to wiszą jeszcze i czekają a potem spadają i zaczynają gnić, a ja nadal nie czuję się gotowa. Postanowiłam więc że będę bardziej gotowa, szczególnie na te ważne dla mnie rzeczy:) Szycie lal i innych stworów jest strasznie ważne! Mimo, że mam też inne zawodowe zajęcia (niemało!) to jednak wolałabym więcej szycia i o wiele mniej nerwów a także poznawanie wielu wspaniałych kobiet, które te lale zamawiają, doceniają i jakoś znajdujemy wspólny język. Ponieważ jednak ja sama się nie wyrabiam z tym szyciem i czasem na lale trzeba trochę poczekać, hehe, doszło do tego, że namawiam Mojego Ukochanego Mężczyznę, żeby sobie siadł przy jakimś filmie wieczorem i wypychał lalkowe nóżki... No możecie sobie wyobrazić jak on się prezentuje z tymi nóżkami:) W każdym razie uznałam, że potrzebuję pomocy, dałam ogłoszenie na miejscowym portalu i... muszę powiedzieć, że odzew mnie totalnie przerósł. Piszą i dzwonią dziewczyny z takimi umiejętnościami i doświadczeniem, że mogłabym się od nich uczyć. Wysyłają zdjęcia swoich prac i nawet nie będę w stanie spotkać się ze wszystkimi więc działam jakoś po omacku a czuję że z każdą prawie mogłabym siedzieć ramię w ramię i działać razem. Nie mam pojęcia jak dokonam wyboru. Trzymajcie za mnie kciuki! Moja refleksja na dziś jest jednak taka: jesteśmy wspaniałe, tylko czasem brak nam odwagi i mimo tego całego twórczego potencjału i entuzjazmu większość z nas szuka pracy zamiast ją sobie dać. Dziewczyny, przecież przy dostatecznej ilości pracy i radości z tworzenia, która unosi nas nad ziemią nie może się nie udać. Bardzo ciepło Was dziś pozdrawiam:) I żeby nie było bez obrazków- kilka fotek z dzisiejszego stołu.

Ewa, Pola i Mirek

2011-01-12T11:08:00.000+01:00

Udało mi się skończyć rodzinkę, którą widzieliście w ostatnim poście. Ewa , Pola i Mirek ruszyli już do swojego domu a mi zostały zdjęcia:) Pokazuję też szkic, na którym ustalałyśmy szczegóły. Pola została zaopatrzona w dodatkową piżamkę w pieski, bo kocha pieski, wprawdzie najbardziej husky, ale jak znalazłam tą tkaninę- nie mogłam się oprzeć. Druga część rodzinki już wkrótce.

glamour

2011-01-07T16:49:00.000+01:00

U nas choinka jeszcze ma się dobrze i nadal się nią cieszę:) I szyję:) jak szalona. Dzisiaj prezentuję Wam bardzo elegancką panią w połyskujących taftowych spodniach i marynarce, na obcasach (!- to moje drugie obcasy, ale nadal nie mam na nie sposobu) i z charakterystyczna czerwona czuprynką. Poza tą elegantką na warsztacie cała dość liczna rodzinka Pani Ewy, którą też w takiej niedokończonej formie dziś obfociłam.

Buziaki w Nowym Roku Kochani!

Wesołych Świąt!

2010-12-24T14:58:00.000+01:00

jeszcze kilka przedświątecznych obrazków

2010-12-24T10:04:00.000+01:00

Zdjęcia zrobiłam kilka dni temu ale nie miałam ani chwili, żeby zajrzeć na bloga. Tym razem pokażę Wam kilka zimowych sweterków (które szczęśliwie zostały ukończone i wysłane w świat), sezonowe kolczyki i... mój serwis lalowy z najnowszym prezentem od brygady M3 (od Mikołaja, od Mikołaja!) czyli kubeczkami w dużym wymiarze. Teraz mogę pić herbatkę z lalami:) No to biegnę do kuchni! Miłego dnia Wam życzę!

młoda para

2010-12-16T19:45:00.000+01:00

Przedstawiam Wam dziś rodziców Pani Alicji, którzy w święta obchodzą ważną rocznicę ślubu. Pierwszy raz szyłam młodą parę i pierwszy raz robiłam modelinowe obcasiki butkom:):):) Mam nadzieję, że się sobie spodobają. A moim kochanym czytelniczkom/ oglądaczkom bardzo dziękuję za dodawanie sił w komentarzach i za te cieplutkie słowa motywujące do dalszej zabawy. Chciałam odkopać stare zdjęcie z czasów kiedy sama miałam sweter z bałwankiem, ale gdzieś mi się akurat zawieruszyło i na razie nic z tego. Czas powiększyć kolekcję ubranek bo szykujemy komuś małą świąteczną niespodziankę.

Kajtek i post poniekąd zbiorowy

2010-12-10T13:13:00.000+01:00

Pewnego wieczoru przydarzyło mi się "odszycie" po raz trzeci psa Kajtka, którego w pierwotnej wersji zobaczyć można TU. Pozostałe prace też posunęły się do przodu o kilka kroków: skończyłam siostry Majkę i Amelkę, odkrywając przy okazji jak fajnie można uszyć butki ze skóropodobnego czegoś:) Muszę się zaopatrzyć w takie skórki, zamsze albo ich imitacje- na butki są idealne (łatwo się wkłada takie obuwie i zdejmuje). Poza tym szykuję kolekcję ubranek dla pewnej lali: sweter z bałwanem zrobiłam zainspirowana wspomnieniem o własnym swetrze z dzieciństwa. I jeszcze rajstopy dla panny młodej- to było trudne zagadnienie ale udało się, a panna młoda w całości i z panem do kompletu już wkrótce. Ogólnie mówiąc nadal chaos i dużo zabawy. Bardzo słonecznie Was pozdrawiam!

o Włodku, który nie zostanie w skarpetach...

2010-11-30T10:23:00.000+01:00

ale na razie jeszcze siedzi w skarpetach, choć jego żona i córka mają cudnej urody pantofelki:) Pokazuję Wam kolejną rodzinkę czyli Lilę, Jagnę i Włodka- wszyscy o sprecyzowanych zainteresowaniach, było więc konkretnie. Najdłużej czekali na uszycie przeze mnie Nikona, ale wreszcie się doczekali. Teraz jednak czekają na butki dla Włodka, bo Pani Lilia napisała, że w skarpetach nie może go puścić:):):)

Julia i Zuzia

2010-11-29T10:28:00.000+01:00

Obie dziewczyny w kitkach i z kokardkami, obie w różowych rajtuzach i pantofelkach. Największym wyzwaniem było zrobienie skrzydełek dla Julii, ale w końcu się udało. W dodatku są odpinane na zatrzask- jak to u przebranej wróżki:)

włókno

2010-11-24T15:17:00.000+01:00

Wczoraj widziałyście mój piękny stół (warstwy narastają!) a dziś czas na inny sekret:) Taki znowu wielki sekret to nie jest a mi się wydaje, że już o tym kiedyś mówiłam/ pisałam, ale jeśli nawet to napiszę jeszcze raz. Aniarozella pytała czym wypycham lale i inne miękkie stwory. Wypycham tak zwanym włóknem poliestrowym czyli potocznie najzwyklejszym wypełniaczem do poduszek. Kupuję w Jysk (przymknijcie oko na reklamę) takie wielkie wielkie poduchy pełne wypełniacza, które poszewkę mają z fizeliny (też się przydaje) a kosztują 9.90 za sztukę i starczają na długo. Wprawdzie chciałabym się przestawić albo chociaż popróbować z bardziej naturalnymi materiałami ale nigdy nic takiego nie widziałam w żadnym sklepie więc trzymam się jedynej opcji jaka dawno temu przyszła mi do głowy. A na zdjęciach dzisiejszych widać jak ten "puch" wygląda:)

w świetle poranka...

2010-11-23T10:32:00.000+01:00

Kochane, bardzo dziękuję Wam za komentarze pod wczorajszym postem i opinie o ewentualnych nowych oczach:) Sama nie wiem co z nimi będzie. Mam dwie pary i na pewno zużyję tą drugą z wielką przyjemnością, ale rys charakterystyczny dla MOICH lal to to pewnie nie będzie. A może muszę się na nie napatrzeć jeszcze? Tymczasem, żeby opisać Wam chaos, który mnie otacza- aktualne zdjęcie stołu:) i już zmykam.

utonęłam:)

2010-11-22T12:38:00.000+01:00

Znikłam, zamilkłam i utonęłam całkowicie w przedświątecznych zamówieniach i coś mi się wydaje, że nie zdołam się poprawić w najbliższym czasie. Ale oczywiście jestem na chwilkę by pokazać Wam nową parę Tanię i Wojtka. Pierwszy raz robiłam lalowy zegarek (z guzika!) i przerabiałam buteleczkę po maleńkiej Finlandii na butelkę wina (gdyż Wojtek jest win miłośnikiem i znawcą:)). Wybaczcie jakość zdjęć ale wydaje mi się, że już całkiem nie umiem ich robić ostatnio, nawet zwalanie na złą pogodę i złe światło nie jest pocieszające- one same z siebie wychodzą średnio! Drugi temat to eksperyment z nowymi wypukłymi oczami dla lal, który zakupiłam TU. Co o nich myślicie? Lala wyszła trochę żabowata ale bardzo sympatyczna, tylko jakoś mam wrażenie że im mniej różnych technik i różnych materiałów tym lepiej. Pozdrowienia ciepłe przesyłam wszystkim cierpliwie zaglądającym:)

siostrzyczki

2010-11-01T13:01:00.001+01:00

Dostałam zamówienie od Pani Karoliny na uszycie lal w prezencie dla jej córeczek: trzyletniej Bianki i siedmioletniej Sabinki i jakoś szybko się udało, chyba kolory mnie poniosły:) Sabinka ma ulubionego kota a Bianka małą lalę do zabawy. Dziewczyny wkrótce ruszają do swojego domku więc muszę je jeszcze pokazać na blogu naturalnie. A na końcu szkic, na podstawie którego powstały.

o panu Tralalińskim

2010-10-31T16:38:00.000+01:00

Natknęłam się w księgarni na piękną książeczkę (kolejną! o zgrozo.:)..) zilustrowaną przez Katarzynę Bogucką, której charakterystyczny styl nawiązuje do grafiki lat sześćdziesiątych. Oczywiście przygarnęłam i oczywiście muszę Wam pokazać to cudo. Więcej prac Katarzyny Boguckiej można obejrzeć TU. Na mnie te obrazki robią ogromne wrażenie: plus za spójność (no bo jak bardzo można zawładnąć takim stylem teraz?) i zdaje się, że podbijają serca wszystkich sentymentalnych dorosłych, którzy własne dzieciństwo widzą właśnie w takich barwach. Jakiś czas temu Looka pytała o kolor PRL-u... i to jest jakaś odpowiedź:) Nie wiem tylko jak się spodoba dzieciom, które tej kalki/ tego sentymentu nie mają?

Monika

2010-10-29T17:52:00.001+02:00

Kiedy malowałam jej buźkę pomyślałam, że to będzie Monika, tak mi pasowała na Monikę... Potem wpadł mi do głowy motyw żaglówki i pojawił się na sweterku i na torebce, ale dopiero dziś przypomniało mi się "Monika, córka ratownika...", jednym słowem gdzieś ten morski motyw czaił się w podświadomości:) Monikę można przygarnąć na ARTSTACJI. Zapraszam serdecznie!

nowe książeczki

2010-10-28T20:19:00.000+02:00

Przerwa w moim blogowaniu zrobiła się ogromna, ale bardzo się postaram troszkę wrócić, chociaż łatwo nie jest:) Po wakacjach uczelnianych nagle okazało się, że mam bardzo mało czasu i z niczym nie nadążam, a już na pewno nie z przyjemnościami. Zaczynając więc od przyjemności: oto nowe książeczki w "dziecięcej" kolekcji z ilustracjami, które podbiły moje serce. "Filip i mama, która zapomniała" wydane przez Zakamarki:

oraz książeczka znaleziona w lumpeksie, której tytułu, autora ani treści nie jestem w stanie zrozumieć/ przepisać/ przeczytać ale za to jaka piękna:

Przypomina mi ostatnie działania Studia Violet, które nota bene również bardzo bardzo mi się podobają:)

szaro

2010-10-06T14:29:00.000+02:00

Jesień objawiła się u mnie sięgnięciem po druty. Na zapas się otulić, ogrzać... mimo, że tu nadal świeci słonko:) Znów znalazłam śliczną tkaninę na nie wiadomo co... (ta na zdjęciu z szafą w tle), może mi podpowiecie? Zrobiłam czarną czapkę dla Ukochanego, w swetrze, który robię z wielkimi przerwami od wakacji- został tylko jeden ściągacz do dokończenia- ale taki trudny bo z dziurami na guziki i nie chce mi się liczyć, a w między czasie zabrałam się do robienia szarego golfu- szalika z bardzo grubej włóczki. Pokażę go Wam już wkrótce razem ze zdjęciem inspiracją. Byliśmy też z mamą na wystawie w Muzeum Narodowym, zdjęcia z wystawy robił oczywiście Tomek, ja tracę głowę w takich momentach:)

losowanie

2010-10-04T20:33:00.000+02:00

Dziewczyny, nie spodziewałam się, że aż tyle z Was zechce przygarnąć moje "skarby". Bardzo się cieszę i nie martwcie się- wkrótce będą kolejne. Własnie urządziliśmy losowanie i kwiatki jak nic skończą jako poduchy u Gosi:) Gosiu, gratulacje! Koniecznie prześlij mi swój adres, bo nie mam do Ciebie kontaktu.

oddam w dobre ręce #1

2010-09-30T15:37:00.000+02:00

Uwielbiam tkaniny, zbieram je namiętnie, wyszukuję w lumpeksach i ogólnie chomikuję. Ta tendencja nie jest zła, w końcu jest tyle innych złych nałogów, prawda?:) W końcu, żeby móc coś twórczo popełnić trzeba mieć jakieś zasoby materiałów, ehem, środków twórczych:) Ale czasem... czasem dociera do mnie, że przeginam. Większość ewentualnych wolnych przestrzeni w mieszkaniu zagarnęłam bezczelnie na rzecz szycia i... trzeba coś z tym zrobić. Postanowiłam podzielić się z Wami różnymi drobiazgami, z których raczej jednak nic nie uszyję bo... bo są jakieś powody:)

Dziś prezentuję trzy kwieciste kawałki (docelowo panele na okno bo mają tunel w górnej części), które bardzo mi się podobają, ale póki co nie mam dziecięcego pokoju do urządzania a wzór jest na tyle duży, że na lale czy lulanki się nie nadają. Każdy z kawałków ma 55x200cm.

Chęć przygarnięcia paneli zgłoście w komentarzach do tego posta do poniedziałku 3 października godz.20. Jeśli zgłosi się kilka osób- zrobię losowanie. Słonecznie (wreszcie!) Was pozdrawiam.

dużo szycia mało zdjęć

2010-09-29T12:32:00.000+02:00

Oj nie mogłam zmobilizować się ostatnio do zrobienia zdjęć jakichkolwiek. Pogoda, ciemność i burość nieba zniechęcało kompletnie ale jestem:) Tak tak i wciąż szyję. Kilka śpiocho- aniołków w produkcji jeszcze i trzy kolorowe lulanki. Cieplutko Was pozdrawiam!

podusie

2010-09-13T11:07:00.001+02:00

Miałam małą przerwę w szyciu i wszystkie graty i narzędzia spędziły kilka samotnych nocy w piwnicy (bo mieliśmy gości i trzeba było odkuć mieszkanie) ale wczoraj z wielką radością rozłożyłam maszynę. Jak miło byłoby mieć pracowniany kąt i jej nie składać... eh, pomarzyć sobie można:) Regularnie zbierają się u mnie w domu wielkie torby ze ścinkami po szyciu lal. Jakiś czas temu przestałam te ścinki wyrzucać zbieram, zbieram zapamiętale bo idealnie nadają się na wypychacz do poduszek, które nie muszą być supermiękkie. Pierwsza taka poducha została zrobiona dla Marcepana, następna na balkonowy fotel, gdzie miło się nią podeprzeć przy czytaniu. Wczoraj uszyłam kolejne do kompletu. Forma zaczerpnięta została z jakiegoś pomysłu na Design Sponge (z tym, że pomysł był na pufy do siedzenia) ale podobał mi się taki patchworkowy styl i to, że wystarczają małe ilości poszczególnych tkanin. Chciałabym jeszcze uszyć czerwono- różową pasiastą poduchę... następnym razem:) Miłego poniedziałku Wam życzę! Ach, przy robieniu zdjęć towarzyszył mi Marcepan na leżaku oczywiście.

pani fotograf i latający chłopak

2010-09-02T11:58:00.000+02:00

Canona kiedyś już szyłam, więc teraz była powtórka z rozrywki tylko. To własnie pani, która miała elegancką bieliznę z koronkami, pamiętacie? Ale jej mężczyzna lata na paralotni! Mieliśmy więc ćwiczenia lotnicze podczas robienia zdjęć:)

lubię...

2010-09-01T17:29:00.002+02:00

Nie wykręce się:) Antilight oraz Angela zaprosiły mnie do zabawy. Spisać tu dziesięć rzeczy, które LUBIĘ... (da się zrobić) a potem wytypować kolejne osoby (został ktoś jeszcze bez zaproszenia?!) No tak, lubię, luuubię...
1. Po pierwsze kota mojego lubię, kocham i szanuję, rozpieszczam, pasę, lubię przytulać ale kot musi być w nastroju.

2. Ukochanego przytulać, ale też musi być w nastroju;)
3. Pracę! Bo udaje mi się lubić to co robię i robić to co lubię jednocześnie.
4. Leniwe poranki weekendowe z kawą i książkami w pościeli.

5. Gotować lubię jak mam kaprys a nie jak jest potrzeba, pozostaję więc kucharką od ciastek, przyjemności i eksperymentów (a czasem porażek)

6. Czytać/ oglądać i wykopywać z antykwariatu stare książki dla dzieci.

7. Wymyślać i szkicować nowe postaci, które uszyję (albo nie). Szkiców mam całą masę, niewiele z nich udaje mi się rzeczywiście uszyć a żadna chyba nie jest odtworzona konsekwentnie, w zgodzie z pierwszym zamysłem.

8. "Równoległe światy" czyli wszystkie miniaturowe modele rzeczywistości, zaczynając od makiet czy wirtualnych modeli 3d a kończąc na domkach dla lalek. Lubię oglądać, podziwiać i tworzyć.
9. Pływać. Najlepiej w jeziorze w letni wieczór:)

10. Eternity CK. Zapach, którego używałam, kiedy poznaliśmy się z Ukochanym i zawsze przenosi mnie w tamte czasy.

A ja zapraszam do zabawy brygadę M3, która jest jeszcze na wakacjach, ale jak wróci to nadrobi, Violetkę, Zuzię, Esef, Alienorę, Betsy Petsy, Llookę, Karolinę, Dag-esz oraz Anię.

bezimienna okularnica

2010-08-31T20:30:00.000+02:00

Miałam wielką ochotę uszyć lalę, która nie musiałaby nikogo przypominać:) Uwielbiam te lale portretowe ale to jednak za każdym razem wyzwanie i stres- jedne udają się bardziej inne troszkę mniej... Tym razem zainspirowały mnie nowe okulary własne ( znów o pół dioptrii do przodu, niestety) i jeszcze bardzo chciałam wykorzystać tą niby- skórę, z której są buciki. Panna wyszła jesienna, zadowolona, ale jeszcze nie nadałam jej imienia. Macie jakieś propozycje?

Kristi i Duro

2010-08-26T11:08:00.001+02:00

Czyli kolejna para, którą udało mi się uszyć:) Kristi wkrótce obchodzi okrągłe- ważne urodziny (i nie ogląda tego bloga:)), więc lale pojadą świętować, a ja mogę je Wam pokazać już dzisiaj. Biżuterię, którą projektuje i wykonuje Kristi już kiedyś pokazywałam, ale chętnie przypomnę TU. Duro jest ilustratorem i jestem pełna podziwu dla jej i jego prac.
Jeśli chodzi o lale to miałam bogatą dokumentację fotograficzną bo niedawno się widzieliśmy i stąd bardzo wypracowane drobiazgi- kolorowa torebka, której tkaninę haftowałam i pokazywałam tu jeszcze w stanie surowym, Duro ma w torbie kolorowe kredki z patyczków do szaszłyków i blok rysunkowy:)

detale

2010-08-24T11:09:00.000+02:00

Weekendowe szycie pozwoliło mi wypracować kilka lalowych drobiazgów : bojówki, żółte trampki, komplet koronkowej bielizny i kilka innych, które pokażę później. Namalowałam też buźki ostatniej parze, a napięcie przy tym było wielkie:) No i mam takie nowe zamówienie, że pękniecie ze śmiechu jak je ujawnię...

ludzie nadal bez twarzy:)

2010-08-20T21:35:00.001+02:00

Żona pana w garniturze, którego tak pochwaliłyście, że aż się boję malować mu buziunię, miała mieć granatową sukienkę w białe grochy. Zafiksowałam się na tych grochach kompletnie, odwiedziłam wszystkie możliwe lumpeksy, przejrzałam własne zasoby no i sklep z tkaninami. Wydawało mi się, że takich grochów wszędzie pełno i znajdę je bez problemu ale jedyne co udało mi się kupić to lumpeksowa spódnica, która po wyniesieniu z mroków sklepu okazała się raczej fioletowa niż granatowa. Był też w zapasie granat w groszki ze sklepu, ale na tkaninie w rodzaju fartucha woźnej z podstawówki, na to nie mogłam pozwolić! Toteż jedyne rozwiązanie jakie mi zostało to malowanie groszków. Udało się, nawet nie było takie mordercze jak myślałam i od razu bardzo mi się chciało uszyć z tego sukienkę. Kreacje skończone bo i torebeczkę białą dorobiłam, ale zdjęcia całości będą z twarzami już:)
A od kuchni... wybrnęłam z wieeelkiego nadmiaru ogórków (i mam już tylko zwykły nadmiar) robiąc tą podejrzaną zapiekankę z wczorajszego posta. Jest świetna, polecam!
I miłego weekendowania Wam życzę, twórczego i relaksującego zarazem;)

ludzie bez twarzy

2010-08-19T15:09:00.000+02:00

a raczej lale bez twarzy (jeszcze!). Jestem w trakcie szycia dwóch par- jedna bardziej zaawansowana to rodzice pani Aldony i pierwszy raz w życiu szyłam garnitur- jakikolwiek- nawet mój Ken wieki temu był ubogi raczej i miał tylko gotową białą marynarkę, która pewnie była w zestawie z nim:) Nie tylko garnitur ale i krawat- który wiązałam według instrukcji z netu bo mi Ukochany z domu wybył.
Ukochany po kilkudniowym pobycie u rodziców wrócił z taką ilością warzyw i owoców prosto z ogrodu, że śmiałam się, że może zrobić zastępstwo w osiedlowym warzywniaku, który na tydzień został zamknięty (na czas urlopu). No i co z tym wszystkim zrobić? Śliwki jakoś uratowaliśmy i przez dwa kolejne wieczory piekłam placek ze śliwkami (znika w miarę szybko) ale te ogórki? Znalazłam przepis na zapiekankę z ogórków i chyba spróbujemy chociaż jak się zastanowić to może być dziwne, próbował ktoś?
Dziewczyny, dziękuję za podpowiedzi wycieczkowe w komentarzach z poprzedniego posta, na pewno skorzystam, tylko szkoda, ze tak daleko wszystkie te atrakcje...:)

wracam:)

2010-08-16T23:22:00.000+02:00

Uuu, takiej przerwy wakacyjnej to jeszcze nie było. Tak się jakoś składało, że przed wyjazdem mieliśmy gości, potem dopinaliśmy masą spraw przedwakacyjnych a po powrocie wpadłam w młyn pracowy i nadal nie mogę się odnaleźć. Nawet nie wiem od czego zacząć, bo wakacje wcale nie przeszkadzają w działaniach twórczych i jak się łatwo domyślić moja produkcja też nie stanęła w miejscu. W samochodzie świetnie robi się na drutach więc mam sweter na ukończeniu a lalom szyłam mnóstwo przygotowanych wcześniej drobiazgów dających się uszyć ręcznie (czasem tak jest nawet wygodniej). Wszystko to już niebawem ale na pierwszy post wyselekcjonowałam zdjęcia z Muzeum Zabawek w Kielcach. Kielce marzyły mi się od dawna, własnie z powodu tego wyjątkowego miejsca i rzeczywiście warto było. Zobaczcie! A po muzeum była kawka i studiowanie katalogu z wystawy:)

Hania

2010-07-22T14:15:00.000+02:00

Kolejna lala na zamówienie rodzinne to moja druga babcia- Hania. Ma naszyjnik z turkusikami i letnią bluzkę oraz klapki. Postaram się dodać zdjęcie właścicielki z lalą już niedługo:)

nieskończoność

2010-07-20T17:06:00.000+02:00

możesz mi wyprasować bluzę kochanie?

2010-07-16T12:46:00.001+02:00

- tylko włączę żelazko do kontaktu.

Tak tak, zrobiłam modelinowe żelazko, sznur ma z okrągłej gumki i wtyczkę z drucianymi bolcami:)
Wyrzeźbiłam też wreszcie stopy mojej laluni- w porównaniu z Barbiowymi to jakiś monster, nawet Ken ma mniejszy rozmiar, ale nie dajmy się oszukać, wszystko jest dokładnie przeliczone a jak wiemy proporcje matteli różnią się mocno od ludzkich.

Buziaki, życzę wszystkim miłego weekendu! Bez prasowania.

siostry

2010-07-13T12:07:00.000+02:00

Wreszcie skończyłam zamówione lale- portrety sióstr Grażynki i Iwonki. Panie mają też filcowe koty, bo kotki kochają, ale nie zdążyłam ich sfotografować bo pojechały do właścicielek trochę wcześniej. Wymyśliłam też nowy sposób na szycie stóp- więc i butki mają dopracowane:)

pod papugami

2010-07-08T19:06:00.000+02:00

Dzisiaj sześć lal wyprowadziło się do nowej i całkiem przypadkowo znalezionej galeryjki. W miejscu gdzie kiedyś było solarium, u podnórza naszego osiedla (gdzie dopiero powstają sklepy spożywcze, a co dopiero mówić o galeriach czy kawiarniach) dwie miłe panie otworzyły galerię "Pod Papugami". Byłam wczoraj, ślicznie! Nabyłam dwa miniaturowe dzbanuszki do mojej pracowni i w rozmowie z panią Kasią przyznałam się do szycia:) Lale musiały się wyprowadzić jeszcze dziś, ale nie mają chyba nic przeciwko. Niektórych chyba Wam nie pokazywałam a już na pewno nie z bliska więc pokazuję bo to ostatni moment, żeby się z nimi pożegnać;) Oczywiście zapraszam serdecznie Pod Papugi, ul. Świętokrzyska 60, Gdańsk

butki

2010-07-08T10:58:00.001+02:00

Pamiętacie z dzieciństwa zabawę w robienie butów? Moje były papierowe i bardzo chciałam, żeby miały obcas ale jakoś nie udawało się go skutecznie ulepić domowymi sposobami. Ostatnio temat robionych własnoręcznie butków wrócił do mnie przez etsy. Naturalnie musiałam zacząć od czegoś prostego ( a ile rozważań technicznych teraz przede mną!). Wykrój zrobiłam oklejając sobie stopę papierem i taśmą klejącą a potem tnąc to na kawałki w miejscach gdzie powinny iść szwy. Wyszły całkiem miłe i wygodne kapciuszki. Gdyby ktoś chciał się pobawić to polecam:)

Pracuję też nad drobiazgiem dla pewnej młodej damy, ale na razie cicho sza...

ciekawski wiewór i przymiarka

2010-07-05T21:05:00.000+02:00

W parku spotkaliśmy taką cudną oswojoną wiewiórę, że muszę ją pokazać:) wsuwała czereśnie, które zabraliśmy sobie na piknik. Po powrocie za to bardzo niezadowolony Marcepan (mój koci aniołek oczywiście) przymierzał skrzydełka, które zostały specjalnie dla niego zakupione na wyjątkową sesję zdjęciową, którą zrobimy niebawem... albo troszkę później. Moim zdaniem prezentuje się wspaniale.

tapeta

2010-07-05T14:34:00.000+02:00

Pierwszą tapetkę na jedną ścianę miniaturowej pracowni udało mi się wybrać szybko i równie szybko ją nakleiłam. Niestety nie zrobiłam zakładek i pomiędzy arkuszami papieru porobiły się białe szpary, więc od dawna wiem, że trzeba ją wymienić. Oczywiście jest to okazja do zmiany:) Przymierzałam się do kilku, bo chociaż ogólną wizję tego małego świata posiadam to nie zawsze przekłada mi się to na konkretne decyzje. Bardzo bardzo lubię tapety ferm living i chyba nie tylko tapety... Oczywiście ferm living produkuje rzeczy w naturalnych rozmiarach, ale w przypadku tapet skala to nie problem:) Wygrały ostatecznie muchomory, ale możecie mnie jeszcze powstrzymać bo nie zakleiłam całej ściany, choć pewnie wieczorem się do niej dobiorę... Widać też rozsypaną nieco lalę- bohaterkę:)

puszka po kawie

2010-06-30T20:05:00.007+02:00

Puszka jest chyba stuletnia (ze starego domu babci) i służy mi jako pojemnik na ekierki i linijki, różne takie połamańce... Przetrwała wszystkie przeprowadzki więc i w miniaturowej pracowni musiała sie pojawić:)

:)

2010-06-30T17:19:00.008+02:00

1 lala + 1/6 lali

2010-06-28T15:16:00.005+02:00

Mój miniaturowy pokój ma być pracownią, więc nie mogło zabraknąć w nim maleńkiej lali. Te prawdziwe mają około 43cm, mała ma 7cm. Tej większej też Wam jeszcze nie pokazywałam a to dobra okazja bo ładnie się zgrały kolorystycznie:)

monstera

2010-06-27T13:27:00.010+02:00

Raz na jakiś czas między pracą zwykłą i niezwykłą (bo mam conajmniej kilka do wyboru) zdarza mi się nadal podłubać coś do miniaturowego świata w 1:6, choć nadal bardzo wiele brakuje i umeblowania i dodatków a lala jest nieskończona. W każdym razie obudziłam się w sobotni poranek z wizją wykonania rośliny doniczkowej:) Sfotografowałam swoje poczynania krok po kroku, bo może ktoś będzie miał ochotę podłubać swoją monsterę. A w prawdziwym domu mamy dwie takie mocno rozrośnięte i w takich dokładnie metalowych wiaderkach.

o panu, który zmienił kolor włosów

2010-06-25T17:33:00.010+02:00

Koleżanka zamówiła u mnie lale swoich znajomych Justyny i Pawła, którzy spodziewają się właśnie dziecka. Umówiłyśmy się co do ubranek i na samym końcu okazało się, że Paweł ma inny kolor włosów niż na zdjęciach. Dofilcowałam trochę jaśniejszych loków i dorobiłam czapę. Z kolei motyw przewodni u Justyny- to kolor czarny i czacha:) Żeby pokazać detale musiałam im zrobić taką prawie rozbieraną sesję...

mama

2010-06-16T19:06:00.005+02:00

Czas na kolejna lalową pannę:) Moja mama miała wczoraj imieniny i oczywiście nie zastanawiałam się zbyt długo nad prezentem. Tym razem potrzebne były sportowe sandałki i letni strój. Najbardziej wypracowana była bielizna, ale jakoś mi to umknęło przy robieniu zdjęć, za to jest lala z właścicielką.

mniam mniam

2010-06-16T00:00:00.008+02:00

ciocia

2010-06-15T09:41:00.005+02:00

No to nadszedł czas na ciocię z psem, którą sfotografowałam nad osiedlowym stawem:)
Tym razem czesankowe włosy filcowałam na sucho i udało się- są idealne na taką bombkową fryzurkę, w dodatku wczepiają się w łepek lali i nie trzeba ich ani przyszywać ani doklejać.

coś lekkiego

2010-06-14T13:58:00.005+02:00

Po różnych wygibasach szyciowych miałam ochotę na łatwe i przyjemne, czyli najprostsze i bardzo kolorowe lale: Karolcia (od błękitnego koralika) i chyba Monika.

weekendowe

2010-06-09T10:23:00.007+02:00

Oprócz robótek ręcznych i innych takich zdarza mi się prowadzić normalne życie:) Ostatni weekend był z wycieczką rowerową i komunią Konrada, którego mama Kasia robi piękną biżuterię (można ją zobaczyć w sklepie mojepokoje).

portretowani z lalami

2010-06-08T10:11:00.002+02:00

Pamiętacie tą parę? Jakiś czas temu pisałam, że wszystko wyjaśnię:) I juz wyjaśniam. To jest mój brat Kuba i jego dziewczyna Jenny. Dostali "się" w prezencie i właśnie sfotografowali z lalami, za co jestem bardzo wdzięczna. Podobni?:)

rózne odcienie różu

2010-06-06T13:01:00.005+02:00

Jak wiecie moje lale z reguły są blade. Może nie całkiem białe ale raczej kremowe niż różowe. Niestety nie wszystkim przyszłym portretowanym ten kolor skóry pasuje więc wczoraj zrobiłam akcję farbowanie i teraz mam kilka karnacji do wyboru poczynając od indianina a kończąc na delikatnym zaróżowieniu. Moja nauczycielka malarstwa z liceum mówiła, że najgorsze co możemy zrobić malując człowieka to użyć koloru "ciałkowego", bo skóra ma przeróżne odcienie i kolory, z których nawet nie zdajemy sobie sprawy. W przypadku lal jednak kolor "ciałkowy" jest niezastąpiony:)